Pierwszy Dust rocznik 1999 — mapa, od której zaczęła się moda na piaskowe areny. Zbudowana prościej niż następczyni: szeroki dziedziniec, podziemne przejście i dwa bombsite'y, między którymi obrona przerzuca się w kilka sekund.
Wszystko kręci się wokół podziemi i centralnej bramy — kto je trzyma, ten nadaje tempo. Atak wygrywa przewagą liczebną na jednym bombsicie, obrona odpowiada szybkimi rotacjami krótszą drogą.
Graj na tej mapie →Więcej analiz znajdziesz na blogu, a swój wygląd na mapę — w galerii modeli.